आशा

सुंदर स्टोरी आहे.मला ही स्टोरी कमी अन मनातल्या भावना जास्त वाटल्या.मनातल्या भावनांना असे शब्द स्वरूपात लिखाणात उतरवले कि मस्त अशी स्टोरी तयार होते.पूर्वी स्रिया या मूल अन चूल या पुरत्याच मर्यादित होत्या त्यांना बाहेरचे जग हे माहित नव्हते म्हणून त्यांच्यावर अन्याय होत असे.आपण म्हणतो की भारत हा स्वतंत्र देश आहे पण विचार करण्या सारखे आहे की आज ही ज्या आपल्या देशात स्त्री ला 33 टक्के आरक्षण आहे ती खरंच स्वतंत्र आहे का ?नक्कीच घरातील अत्याचार त्यांच्यावरील कमी झाले असतील पण आज ही घरातील अन समाजातील निर्णय हे पुरुष प्रधान संस्कृती कडे आहेत.

कितीे ही बाईच्या जीवनामागे अडगळ ... केवळ जन्माने स्त्री ही स्त्री असली तरी जगण्यातून तिला स्त्रीत्व लाभतं ... स्त्रीचं भावविश्व तिच्या काटेकोर विश्वात अबाधीत असते . म्हणूनच ती शारीरिक , मानसिक पीडा सहन करत बदल घडवून आणण्याची ताकद ठेवते ... आपलं लिखाण देखील स्त्रीच्या आत्मबळाला हुलकावणी देणारं आहे . hats of your writing but please improve short grammatical mistake ...

जिवनात कधी काय होईल सांगता येत नाही