भादवी पोळा

Chan aathvan

सर..." भादवी बैल पोळ्याचे" खूप छान मार्मिक वर्णन रेखाटन केले आहे. बैलपोळा सण किती आनंददायी असायचा, त्याची तयारी आणि तो दिवस खूप आठवणीत राहणारा असाच असायचा....पूर्वापार चालत आलेला पशुधन पालनाचा व्यवसाय आजही तितक्याच अभिमानाने जोपासत आहोत.... सर आज आमच्याकडे जवळ पास छोटी मोठी धरून 45 च्या आसपास गावरान जनावरे आहेत..... आमच्या गावपरीसर आणि पंचक्रोशीत सुद्धा सर्वांची मिळून इतकी गोळाबेरीज होणार नाही इतकी देशी, गावरान जनावरे आमच्याकडे आहेत. आमचे चुलते त्यांना आम्ही 'आण्णा ' म्हणतो ते त्याची राखण करतात.... अगदी 12 वी B. A. ला असे पर्यंत उन्हाळा आणि दिवाळीच्या सुट्टीमध्ये डोंगर माळरानावरती जनावरे चारायला घेऊन जायचो. त्या जनावरे राखण्याच्या माध्यमातून आमच्या परिसरात असणारे मोठे वनक्षेत्र पायी फिरलो आहे. त्या आठवणी आजही मनाला खूप मोठा आनंद देऊन जातात...... यावरती छान पैकी लिहण्याचा मानस आहे.....ही लिखाणाची प्रेरणा नक्कीच सर आपल्याकडून सातत्याने मिळत राहते.... आणि नेहमीच वाटतं आपणही वेगवेगळ्या विषयावर नेहमीच काहींना काही लिहले पाहिजे. आपण बैल पोळा आणि त्या सर्व आठवणी खूप छान वाटल्या... असेच आम्ही देखील बैल पोळा आणि त्यासंबंधी सर्वकाही जवळून पाहिले आहे..... पण आज आधुनिक तंत्रज्ञान आले.. छोटे मोठे ट्रॅक्टर आले आणि बैलाचं महत्व शेतीमध्ये कमी कमी होत गेले.... काही दिवसांनी येणाऱ्या पिढीला विश्वास नाही बसणार की शेती बैलांच्या माध्यमातून केली जात होती. मोटेच्या माध्यमातून शेतीला पाणी दिले जात होते.... पशुधन टिकलं पाहिजे त्यासाठी शेतकरी म्हणून याकडे गांभीर्याने प्रत्येकाने पाहिलं पाहिजे......

अतिशय सुंदर आणि आनंददायी वर्णन. मी पाहिलेले (१९८५-२०००) सर्व बैलपोळ्याचा सण (गाव खांडगाव ता.संगमनेर आणि नवले वाडी, त.अकोले) तुमच्या लेखनातून पुन्हा जिवंत झाले. आधुनिकते मुळे बैल हा पाळीव प्राणी खूपच कमी झाले आहेत. पुढील काळात नवीन पिढीला खरचं हे सर्व अनुभवता येईल का? हे सर्व पारंपरिक सन लोप तर पावणार नाही ना ? असो. लेख छान जमलाय. आणि साधर्म्य ही खूप दिसतात.