सिमी.. वेश्याची पोरं.!

समाजाचा विचार न करता शिक्षणाचा विचार करून सिमी पुढे शिकत राहिली तर नक्कीच या समाजाला सिमिला स्वीकारावे लागणार...साहित्य अतिशय खऱ्या परिसथितीनुरूप आहे.👌👌

अतिशय ह्रदय स्पर्शी लिखान असुन वास्तविकता नजरे समोर उभी करते... अप्रतीम आणि खुप खुप शुभेच्छा.🥰🥰🥰💫💫💫

काळजाचा ठाव घेणारी, तथाकथित सभ्य समाजाने नाकारलेले , पण आपली वासना, हाव, भागवण्यासाठी, माणसाचे, पशूनिस्ट, वस्तुकरण खेळणे करून, कोणीही येऊन खेळणे वापरून जाण्याच्या हिनात्वला गेलेला समाज . सिमी जन्मापासून दुर्दैवाचे आभाळ घेऊन वावरणारी, बाप माहीतच नाही, आई लहानपणीच दुर्दर आजाराने गेली.. राही ट्रस्ट ने आधार दिलं, शिक्षणातून नव्या जगाची, आस्मितांची, लोकांची, विचारांची ओळख ssc पूर्ण... आता नव्या विश्वाची जाणीव त्यामुळे पुढे सर्व सुखांत असे वाचकाला वाटते... पण ममत्वाचे, मावशीचे सोंग घेवून आलेली कावेबाज कांता च्या नाटकी सोंगला भुलून सिमी जुन्या दर्दनक नरकयातना च्या पाशात फसते. शेवंतीची मदत बाहेर पडते. शेवट सुखांत..... दरम्यानच्या काळात येणारे समाज, स्त्री, वेश्यां, त्यांचे जगणे, भीषणता, दुःख, तूच्यात्ता, नाकरलेपणा, संघर्ष मानवी संवेदनाच करुण अंतःकरण ने चित्रण.. सामाजिक प्रश्नाला समजाऊन सांगण्याच उत्कृष्ट यशस्वी प्रयत्न.... सर्वार्थाने The Best... आपणास खूप साऱ्या शुभेच्या...