
प्रतिलिपिती तशी अनाेळखीच हाेती माझ्या साठी. पण अंतर न्हवत तीच्या माझ्यात.जगण तीच स्वत:च्याच चाैकटीत असायच. कसलाच बदल नसायचा.बदलले हाेते ते फक्त संर्दभ,मनाचे मनाशी. तीची काेरडी व्यथा तशीच काळजात काेरलेली. ह्रदयाच्या काेपऱ्यात हळुवार स्पंदन व्हावी तशी. सार काही शांन्तच हाेत. मग का ती मनाला हुरहुर लावुन जायची? कधी कळलच नाही. तीच हे तीळतीळ झुरण नजरेच्या टप्यातुन सुटल नाही. सतत हेलावत रहायच काळजाला. संवाद साधायचा हाेता मला,तीच्या प्रत्येक वेदनेशी,तीच्या चेहऱ्यावरील प्रत्येक प्रश्नांशी.. तीच्या आसवांना...
समस्या नोंदवा
समस्या नोंदवा
समस्या नोंदवा